Prolog...

Tego dnia była zmęczona. Nie tak jak zawsze niewyspana, zmęczona sobą, zmęczona tym, że zawsze musi zajmować się swoim młodszym bratem . Jej tata nie żyje, a mama pracuje przeważnie  całodobowe zmiany .
- Cameron za 15 minut mamy autobus jeśli za chwilę nie wstaniesz to zostajesz w domu sam ! - krzyknęła stojąc na schodach . Jej brat pomimo młodego wieku bardzo jej pomagał, wiadomo, że nie będzie robił za nią wszystkiego, ale starał się pomagać jej jak najbardziej .
W końcu wyszli, a może bardziej by pasowało : W końcu wybiegli pogoda tego dnia nie dopisywała. Lał deszcz, a wiatr był bardzo silny ... Biegli do autobusu dopóki twarz dziewczyny nie spotkała się z klatką wyższego o głowę od niej chłopaka .
- Bardzo Pana przepraszam w tym pośpiechu zapomniałam patrzeć przed siebie - uniosła głowę, ale szybko z tego zrezygnowała niebieskie jak ocean tęczówki wpatrywały się w nią z rozbawieniem .
- Nic się nie stało na przyszłość zalecam patrzeć pod nogi no chyba że chcę Pani natknąć się na jakiś samochód .- w jego głosie można rozpoznać było nutkę kpiny, blond włosy oklapnięte od deszczu leżały spokojnie na czole .
- Śmieszy to pana ? - Podparła się pod boki i spojrzała wprost w jego oczy -
- Odrobinkę. Z tego pośpiechu zapięła Pani źle guziki od koszuli - Wskazał na jej biust -
- Wydaje mi się że oczy mam wyżej - syknęła zapinając poprawnie rząd guzików od swojej białej koszuli.
- Wyglądałabyś lepiej bez tej koszuli - zabrzmiał tak chamsko, że aż sam się zdziwił, że potrafi być takim chamem. Zagryzł bezczelnie wargę nie naruszając swojego czarnego kolczyka, który był umieszczony z lewej strony jego wąskiej wargi .
- Frajer . - prychnęła i łapiąc brata za rękę weszła do autobusu -
- Do Zobaczenia potem .. - Uśmiechnął się łobuzersko ponownie zagryzając wargę -

NO I JEST PROLOG ! DO DUPY PONIEWAŻ JEST TO MÓJ PIERWSZY BLOG I NIE MAM WPRAWY .
NO WIĘC SKORO MIAŁO BYĆ Z DEDYKACJĄ.
TO TEN OTO PROLOG DEDYKUJĘ WIKTORII KUSZCE ...
NO TO CHYBA NA TYLE.
DO NASTĘPNEGO !
DOBRANOC :* <3